Cennetin en müstesna konuklarından biri merak etmiş, meleklerden birine giderek:
–"Lütfen..." demiş, "Bana şu cehennemi bir gezdirebilir misiniz?" demiş.
Melek hürmetle eğilmiş onun önünde:
–"Tabii efendim." demiş, "Ne zaman emrederseniz!"
Çıkmışlar yola, cehenneme varmışlar; başlamışlar dolaşmaya. Her yer ateş, her yer kaynayan kazanlarla doluymuş ve cayır cayır yanan insanların çığlıklarından başka hiçbir şey duyulmuyormuş. Tabii bir de yanık et kokusu!
Bir grup kazanın önünden geçerken müstesna konuk sormuş yanındaki meleğe:
–"Şu kazanda kimler yanıyor?"
–"Orada İngilizler yanıyor efendim." demiş melek.
–"Ya şu taraftakilerde?"
–"Orada da Fransızlar yanıyor?"
–"Peki, o kazanların başındaki nöbetçiler neyi bekliyor?"
–"Onlar mı efendim?" demiş melek, "Kazanların içinde hep aynı ulustan günahkârlar bulunduğu için, bunlar karşılıklı yardımlaşıyor; birbirlerinin omzuna basarak, kazanın kenarına kadar tırmanıp, kaçmaya çalışıyorlar. Nöbetçiler de buna engel oluyor."
–"Allah Allah!" demiş konuk, "İyi de, şu ilerdeki kazanın başında niçin hiç nöbetçi yok?"
Melek acı acı gülmüş:
–"Çünkü..." demiş, "O kazanlarda Türkler var!"
Konuk şaşırmış:
–"Vay canına!" diye bağırmış, "Demek Türkler hiç kaçmaya teşebbüs etmiyorlar?"
"Yooo, tabii ki kaçmaya çalışıyorlar." diye itiraz etmiş melek, "Ama, içlerinden hangisi kazanın kenarına tırmanmayı başaracak olsa, geride kalanlar kıskanıp, hep birlikte bacaklarından asılarak, aşağı çekiyorlar!"